Λευτεριά στην Παλαιστίνη

Λευτεριά στην Παλαιστίνη

Βιβλιο επισκεπτων

Ο καιρός

SOCIAL NETWORK

Αναγνώστες

Blog Archive

Καλώς ήρθατε στο προσωπικό μου blog

Αυτό το blog δημιουργήθηκε τόσο για να εκφράσω τις απόψεις μου σε διάφορα θέματα όσο και να γίνει ένας διάλογος πάνω σε αυτές απο όλους εσάς.
Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2007
Φέτος αποφάσισα (την τελευταία στιγμή κυριολεκτικά) να δοκιμάσω να φτιάξω το δικό μου τσίπουρο. Έτσι ξεκίνησα με το μάζεμα των σταφυλιών (ο λεγόμενος τρύγος). Μάζεψα αρκετά κιλά από τις κληματαριές που έχουμε στο χωριό (στο Μεταξά του δήμου Σερβίων, από το οποίο κατάγεται η μητέρα μου) αλλά δεν έφταναν. Έτσι αγόρασα λίγα ακόμη από το Σαραντάπορο. Μέχρι εδώ ήταν εύκολα τα πράγματα και με την βοήθεια της γιαγιά μου της Αστέρως ήτανε μπορώ να πω παιχνιδάκι. Μετά τα πατήσαμε και όπως λένε και ο παλιοί δεν χρειάζεται να τα πατάμε πάρα πολύ. Μετά από όλο αυτό τα βάλαμε μέσα σε μεγάλα βαρέλια στα οποία θα γινότανε και η ζύμωση. Σε 2 μέρες βγάλαμε τον μούστο και τότε πραγματικά γεύτηκα τους πρώτους καρπούς των κόπων μου.


Στη συνέχεια προσέχαμε τα βαρέλια για να μην "φουσκώσουν" τα σταφύλια. Όταν ήρθε η ώρα για να βράσουμε τα τσίπουρα, "τραβήξαμε" το κρασί από τα βαρέλια και στη συνέχεια μεταφέραμε τα σταφύλια που ήτανε μέσα στα βαρέλια στο καζάνι του χωριού.

Πήγαμε κατά τις 2 το βράδυ και περιμέναμε τη σειρά μας. Έτσι κατά τις 3:30 ξεκινήσαμε να βράζουμε. Η διαδικασία έχει πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον. Στο καζάνι όπου η φωτιά πρέπει να είναι δυνατή ρίχνουν λίγο νερό και μετά τα σταφύλια αφού πρώτα έχουμε καθαρίσει καλά το καζάνι από την προηγούμενη καζανιά. Στη συνέχεια κλείνουμε το καζάνι και προσέχουμε την φωτιά ώστε να είναι δυνατή. Αφού περνάει η ωρα και φαίνεται οτι δεν γίνεται τίποτα δειλά δειλά βλέπουμε να βγαίνει το τσίπουρο και να χύνεται μέσα στην κανάτα που είχαμε τοποθετήσει απο την αρχή. Όσο περνάει η ώρα συνεχίζει να βγαίνει η πρώτη ή άγρια όπως την λένε καζανιά. Αφού τη μαζέψουμε σε ένα δοχείο συνεχίσουμε να κάνουμε το ίδιο και με τα υπόλοιπα σταφύλια. Συνολικά έκανα 3 καζανιές άγριες και όταν μαζεύτηκε το τσίπουρο κάναμε μια τέταρτη καζανιά στην οποία ρίξαμε το τσίπουρο που είχαμε μέχρι τότε βγάλει και μια ποσότητα γλυκάνισου για να γίνει γλυκόπιοτο.

Με το γραδόμετρο μετρήσαμε την πρώτη καζανιά και ήτανε 30 γράδα. Στο τέλος και αφού βγάλαμε το τσίπουρο το αραιώσαμε με νερό και αφού συνεχίσαμε να μετράμε το ρίξαμε στα 22 γράδα.

Μπορώ να πώς πως η όλη διαδικασία με μάγεψε και του χρόνου θα είμαι καλύτερα προετοιμασμένος ώστε να βγάλω καλύτερο τσίπουρο και κρασί. Σε όλα αυτά δεν θα τα κατάφερνα εάν δεν με βοηθούσανε τόσο με τις συμβουλές τους όσο και ενεργά ο θείος μου ο Γιώργος ο Λαβαντσιώτης, η γιαγιά μου η Αστέρω καθώς και η μητέρα μου Μαρία. Τους ευχαριστώ πολύ.


Οι παραπάνω φωτογραφίες τις τράβηξα με την κάμερα του κινητού τηλεφώνου μου
Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This