Επίτροπος. Το τελευταίο χαρτί των υπουργών οικονομικών της ευρωζώνης, ή  ενδοκυβερνητική επίδειξη δύναμης ανάμεσα στους επίδοξους μελλοντικούς Καγκελαρίους;

Η ουσία της πρότασης πηγάζει από την ελληνική οικονομία και την αδυναμία της να εισπράξει έσοδα. Εν μέρει, προσωπικά βρίσκω σωστή τη συγκεκριμένη πρόταση επειδή έρχεται να βάλλει ένας τέλος στην ολιγωρία της κυβέρνησης (μεταβατικής  πλέον) στο να εισπράξει τους μη καταβαλλόμενους φόρους. Φυσικά αναφέρομαι στους  ¨μεγαλοοφειλέτες¨ του δημοσίου (4.151 στον αριθμό) που σαν σπόνσορες του πολιτικού συστήματος μπορούσαν να ξεχωρίζουν από εμάς, τους απλούς πολίτες που φορολογούμαστε κανονικά.

Ένας επίτροπος που δεν έχει βλέψεις επανεκλογής από το πλέον πελατειακό πολιτικό σύστημα, ίσως θα ήταν αυτός που θα έβαζε σε τάξη τα απολύτως αυτονόητα. Μη το βλέπεται σαν παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Την εθνική μας κυριαρχία την παραχωρήσαμε από την ώρα που σταματήσαμε να διαδηλώνουμε ¨ειρηνικά πάντα¨ απέναντι σε όλο αυτό το σκηνικό.

Γραφικό σκηνικό πλέον επειδή κάθε τρείς μήνες βγαίνουμε εκτός στόχων και αναγκαζόμαστε να παίρνουμε και άλλα μέτρα, πάνω σε νέα προηγούμενα μέτρα.

Ένας επίτροπος λοιπόν (που δεν θα ήταν καθόλου κακή ιδέα) με μοναδική του ενασχόληση την είσπραξη φόρων των μεγαλοοφειλετών , την μονόδρομη πλέον ανάπτυξη προς τον αγροτικό τομέα (κάνοντας εξαγώγιμα και πιο ανταγωνιστικά τα προϊόντα) και τέλος την τελειοποίηση του Καλλικράτη, μεταφέροντας όλες τις υπηρεσίες των ΟΤΑ που μισθώνουν κτήρια ιδιωτών,  στα άδεια γραφεία των πρώην νομαρχιών εξοικονομώντας έτσι χρήματα από τις δαπάνες των ενοικίων.

Α ναι ξέχασα, οι μετακομίσεις στοιχίζουν. Συγνώμη λάθος.

Κώστας Μπιλιώνης